Waarom ik begon met afvallen, mijn breaking point – Marit’s fitjourney

Fitgirl Marit fitjourney afvallen

Hoi! Je kent me misschien, ik ben Marit. Degene achter bestronger en @Fitgirl.Marit op Instagram. Ik ga jullie vertellen hoe het bij mij allemaal begonnen is, welke stappen ik heb gezet om uiteindelijk hier te komen. Elke maandag zul je hier weer een nieuw stukje van mijn verhaal vinden. Hoe heb ik mijn balans gevonden, welke fouten heb ik gemaakt en welke obstakels ben ik allemaal tegen gekomen? Ik hoop jullie met mijn verhaal te kunnen inspireren en dat ik kan laten zien dat het écht kan. Ook voor jou. Bij mij is het niet soepel gegaan, maar dat is het bij niemand. Als je nooit opgeeft, dan kom je er. 

Ik weet nog heel goed wanneer het voor mij echt klaar was. Wanneer ik definitief besloot: dit moet anders. Ik moet dingen gaan veranderen.

Slank en onzeker

Dik ben ik nooit echt geweest. Tijdens mijn middelbare school was ik slank en toch was ik toen al veel met mijn gewicht bezig. Periodes van weinig en veel eten wisselden elkaar af. Ik was onzeker, waarschijnlijk zoals elke jonge meid op die leeftijd. Toch was dat achteraf gezien nergens voor nodig, want ik zag er echt prima uit. Toch voelde het niet zo. Tijdens mijn eindexamen was er nog steeds niks aan de hand en zat ik best oké in mijn vel. Ik danste destijds heel veel, stijldansen. Dat heb ik zo’n zes jaar gedaan. Sporten deed ik verder niet, behalve de sporadische bevliegingen waarbij ik ineens heel fanatiek naar de sportschool ging. Wat ik trouwens helemaal niet leuk vond, dus na twee maanden hield dat wel weer op.

Kantoorbaantje

Ergens in die jaren erna, is het veranderd. Ik wist niet wat ik met mijn opleiding aan moest, HBO zag ik niet zitten en schoonheidsspecialiste bleek niet mijn ding te zijn. Mijn studie was parttime en ik werkte er dus naast, in een winkel. Toen ik mijn papiertje als schoonheidsspecialiste binnen had, besloot ik maar gewoon een fulltime baan te zoeken. Iets op kantoor, iets administratiefs, want dat verdient beter dan in een winkel werken. En uiteindelijk zat ik dus vijf dagen per week op mijn kont, simpele emails te beantwoorden, documenten in te scannen en telefoontjes aan te nemen. Ik vond het prima, want wat moest ik anders doen?

De klap

Je kunt vast wel raden wat er toen gebeurde. Ik bewoog bijna niet, maar ik at gewoon lekker door. Mijn lichaam is toen heel geleidelijk aan veranderd, ik heb geen idee wanneer ik nou echt steviger ben geworden. In het begin negeer je het nog, je denkt dat het wel meevalt. Toch vond ik het steeds moeilijker, want ik was een jonge meid van 19 en ik had altijd maatje 36. Of zelfs 34. Ik ben dol op kleding en mode en kon steeds minder hebben. Strakke jurkjes ontweek ik, rokjes koos ik wijselijk. Ik kon me heel goed kleden naar mijn figuur en ik kwam vooral aan rondom mijn heupen en onderbuik. Heel veel mensen zagen het dus niet. Ik weet nog wél heel goed wanneer het voor mij echt klaar was.

Ik was in de Bijenkorf bij mijn favoriete merk aan het rondneuzen, Topshop. Zit daar nu overigens niet meer. Ik zag een ontzettend leuk rokje en mijn toenmalige vriend spoorde me aan om hem te passen. Het was een vrij strak model, maar ik geloof dat hij wel een beetje uitliep. Mijn taille was nog steeds smal, dus dat kon ik wel hebben. Maat 38 was uitverkocht, dus ik dacht “Wie weet past 40 wel!”. En dan sta je daar in het pashokje, met een rokje dat blijft steken op je bovenbenen. Het paste niet. Ik moest huilen.

De realisatie

Ik weet dat heel veel vrouwen een moord zullen doen voor maat 40-42, maar voor mij was dit echt een soort openbaring. Was ik echt van maat 36 naar een ruime 40 gegaan, zonder er erg in te hebben? Waar was ik mee bezig? Een suf baantje, geen conditie, een lichaam waar ik niet blij mee was.. Ik denk dat het vooral de openbaring was, wat mij zo liet schrikken en waardoor ik die dag moest huilen. Ik had gewoon niet door dat ik ongemerkt zo erg was aangekomen en dat mijn leven niet de kant op ging die ik wilde. Toch ben ik nog altijd blij dat ik dit toen heb ingezien, want dit is echt het moment geweest dat mijn hele leven veranderd heeft.

Volgende week: hoe ben ik toen begonnen met afvallen en waarom mislukte ook dit?